ANNEM
Yüre ğ im dayanmaz ama haks ı zl ı k edemem sana, çü nk ü Babac ı ğ ı m gitti ğ inde de yazm ı ş t ı m, ş imdi senin i ç in yaz ı yorum. Hayat bir g ü n bana da veda yaz ı s ı yazacak bir evlat nasip eder mi bilmiyorum. Ve sanki bundan korkmuyor, gocunmuyorum Annem. Bugün rakamla ifade edersem bir buçuk ay oldu sen bizi bırakıp gideli. Günleri sayma alı ş kanl ı ğ ı m ı da, e ş yalara dokunamama huyumu da, y ü re ğ ime batan ş ark ı lar ı , an ı lar ı , foto ğ raflar ı da koydum bir kenara. G ü zel an ı lar ı m ı z var bizim, and ı k ç a tebess ü m ettim, art ı k gitti ğ ini idrak ettik ç e a ğ lad ı m. İ nsanlar ebediyete gittiklerinde, onun so ğ uk y ü z ü n ü g ö rmek, gasilhanede y ı kamak, kefenlenmi ş haline bakmak, o an bedeni ile vedala ş mak tam bir vedala ş ma de ğ il, bu bir t ö ren. Sonradan olanlar var birde; en sevdiğini uğurlayıp evine girmek, e ş yalar ı n ı bir g ü n ö nce b ı rakt ı ğ ı yerde bulmak, birkaç saat önce oturdu...
